In 2022 hebben we vlak bij ons terras halfcirkelvormige bedden aangelegd, met een lichte helling en op het zuiden gericht, ondanks de schaduw van het huis. Onze verwachting was dat we door de ligging en het oppervlak optimaal te benutten, van maart tot oktober een zomeroogst zouden kunnen hebben, en dat we er ook enkele wintergroenten zouden kunnen kweken, waarvan de groei door de schaduw wordt vertraagd. We hoopten dat we, door ze dicht bij het huis te plaatsen, er vaak bij konden zijn.

Na 4 jaar experimenteren bleek onze hypothese juist: er was voldoende zonlicht voor een overvloedige productie van tomaten, courgettes, komkommers… en we konden de winter doorbrengen met prei-, venkel- en stengelselerieplanten die niet in bloei kwamen door gebrek aan licht.

Toch hebben de omvang van het onderhoudswerk, de ergonomische beperkingen en het

snelle uitdrogen van de bedden ons ertoe aangezet de moestuin te verplaatsen naar het perceel met de beste ligging… uiteindelijk achter in de tuin. Onze keuze viel op moestuinbakken, voorzien van een structuur waarop tijdens hittegolven een schaduwdoek kan worden aangebracht.

Ondanks het systematische gebruik van ons groenafval in de vorm van BRF (versnipperd takkenafval) en compost, is de oppervlakte van het terrein niet groot genoeg om zonder de aankoop van stro en organische mest te kunnen.